Zondagochtend trek ik Lieke een oranje voetbalshirt aan en doe oranje strikjes in haar haren. Ze glimlacht en vindt het heerlijk dat we tijd voor elkaar hebben. Guusje zegt ‘ik doe echt geen broek aan’ en ze kijkt naar haar jurkjes in de kast. ‘Die wil ik aan’ en ik trek een vrolijk gekleurd jurkje aan.
Als ik ’s middags nog even ga hardlopen, straalt Lieke nog steeds in haar oranje outfit en loopt Guusje rond in haar jurkje met haar gouden hakken. Als ik terugkom glimlacht Bart, hij heeft Guusje toch in een oranje outfit gekregen. Lieke blijft ’s avonds thuis in haar oranje outfit en na de eerste helft van Nederland gaat zij haar eigen wedstrijd spelen in haar slaap. En Guusje? Speelt heerlijk buiten bij Antoine en Annemiek…in haar oranje outfit.
Vandaag voelt als een finale. Ik heb samen met fysio Judith een afspraak met Atlas in verband met Lieke’s loophulpmiddel. We worden goed geholpen, er worden excuses gemaakt en over 8 weken zal dan toch de goede loopmachine geleverd worden. Aan de ene kant fijn dat het voor Lieke opgelost is, maar het voelt niet als winst. De vaagheid rondom prijsafspraken tussen verzekeraars en leveranciers laat een gevoel van gelijkspel achter…
