Gisteravond zijn we nog lang bij Lieke gebleven en toen ze sliep zijn we samen naar huis gegaan. Even in ons eigen bed slapen, samen bij Guusje zijn. De zusters bellen wel als ze heel veel huilt of wakker is.
Vanmorgen zat Lieke toen we binnenkwamen met een grote glimlach in haar stoel, haar best te doen om pap te eten. Ook al piept en roggelt ze nog aan alle kanten, ze ziet er beter uit als de afgelopen dagen. De koorts is weggebleven en we hopen dan ook dat we het ergste nu gehad hebben.
De saturatiemeter laat nog wel regelmatig dipjes zien en is zonder zuurstof geen 100%. Dit geeft aan dat ze hard moet werken.
De fysiotherapie komt aan Lieke's bed om haar te helpen met dieper doorhoesten. En samen met de dietiste zullen we moeten bekijken of we iets in haar dagschema van eten voorlopig moeten wijzigen om te zorgen dat Lieke voldoende voedingsstoffen binnenkrijgt. Eten is namelijk nu niet echt haar ding, iedere hap veroorzaakt natuurlijk enorme hoestprikkels.
De diarree is gelukkig ook minder. Hopelijk kunnen we haar snel thuis verder verzorgen. De artsen hebben namelijk wel aangegeven dat dit virus een behoorlijk staartje kan hebben. We wachten maar weer rustig af.
Ondertussen krijgt Lieke van heel veel mensen berichtjes, telefoontjes, tekeningen etc. En ook al realiseert zij zich dit niet, wij ervaren het als heel warm!
En ik ben ervan overtuigd dat de liefde waarmee Lieke omringd wordt misschien wel het beste medicijn is!
Lieve Lieke,
Heel veel beterschap toegewenst ,hopelijk voel je je snel iets beter zodat je weer naar huis kunt gaan.Jij hebt samen met je papa en mam zeer terecht je dapperheidsdiploma gekregen!
Veel lieve groetjes Marian