Het is stil in huis, de meisjes slapen. Een enerverende dag achter de rug. Vanmorgen al vroeg Lieke’s ogen gedruppeld voor het oogonderzoek in het MMC. Best spannend, deze druppels verwijden de pupillen en veel mensen ervaren dit als niet fijn…
Lieke doet het hartstikke goed, misschien toch een klein ‘voordeel’ als je hersens niet alle prikkels verwerken..
In het ziekenhuis zien we verschillende kinderen die met die druppels zich echt niet flex voelen. Lieke speelt wat in de wachtruimte en als de orthoptiste haar komt halen is ze heel vrolijk. Fijn dat de orthoptiste geen witte jas aan heeft en ook de oogarts houdt rekening met Lieke. Het onderzoek verloopt heel rustig en goed. Lieke heeft geen afwijkingen aan haar gezichtsscherpte en ook haar netvlies ziet er goed uit. De afwijkende stand van haar ogen moet in de gaten worden gehouden, over 4 maanden weer terug op controle. Lieke’s visuele beperking komt dus alleen uit de hersenen; niet altijd worden alle prikkels goed doorgegeven. Maar wat fijn dat ze geen bril hoeft! Was toch best een dingetje geworden met de stand van haar oortjes…
De rest van de dag Lieke vertroeteld, ze wordt van de grote pupillen moe. We genieten van het buiten zijn en Lieke doet heerlijk een dutje in de buitenlucht.
Ben er moe van…en zien jullie mijn hippe leren jasje?
Vanmiddag word ik gebeld vanuit het management van Lunetzorg, nadat ik gisteren ook al contact heb gehad met de locatiemanager van de Vuurtoren. Bij beiden doe ik mijn verhaal, bij beiden benadruk ik het belang van communicatie. Bij beiden laat ik merken hoe goed de zorg op haar groep is..Ik merk dat mijn blog toch wel een ding is…en ben er trots op dat wij op deze manier een klein beetje kunnen laten zien hoe het leven met een zorgintensief kind eruit ziet.
Twee goede gesprekken, waarbij ik geen illusies heb…Maar ik heb wel van me laten horen, Lieke heeft een nieuwe chauffeur en krijgt een taxi met airco. En ook in de toekomst blijven wij kritisch en opbouwend meedenken.