Dr Bok is vanmiddag geweest; hij is opgelucht over hoe dapper Lieke dit toch doormaakt. Het verhoogde suiker kan een stress reactie zijn. En de andere bloedwaardes moeten als ze beter is ook nog een keer gecontroleerd worden. Een fijn bericht, maar ze is er nog niet…door de hoeveelheid waterpokken in haar mond is de intake zorgwekkend. Ze eet en drinkt niet voldoende en dus moet ze nog een nachtje blijven. Hopelijk is dan toch echt het ergste voorbij…
Vanmiddag is Anne geweest, met een grote bak ijs. Dat koude vond de dame heerlijk. Als verrassing was daar ook Kees, die we al lang kennen vanuit het speelgroepje. Kees moest bloedprikken van dr Bok en kwam samen met zijn mama een grote ballon brengen. Ook ome Maarten, tante Anke, oma Dita en opa Joop hebben heel even een knuffel gegeven. Maar het fijnste vond Lieke de aanwezigheid van Guusje, die toch ook maar weer zichzelf aanpast..
Heftig is de gedachte dat ze gewoon niet zelf kan bepalen of en waar ze krabt…in bad gaan vind ze heerlijk en bij het wrijven over haar lijfje ontspant ze volledig.
In de Ronald McDonald huiskamer zit ik deze blog te schrijven, babyfoon naast me. Lieke slaapt en hopelijk de hele nacht…Morgen had een dagje uit moeten worden voor Bart en mijzelf; 10 jaar geleden zeiden wij ‘ja’ tegen elkaar. In voor en tegenspoed…nooit gedacht dat dit allemaal de realiteit zou worden. Ondanks alles een superteam!! Dankbaar voor ons bijzonder mooie gezin!
Heel veel sterkte en kracht toegewenst.
En alvast voor morgen toch gefeliciteerd, heel bijzonder en heel fijn dat jullie zo’n fijn stel samen zijn!
Ook dat is herkenbaar!
Gr.
Irma