Bijna het Feestvarkentje

In gedachte zijn we weer terug in die kamer in het ziekenhuis. Pijn aan mijn wond van de keizersnede, de geur van desinfectiemiddel, de warmte van de lampen boven het aankleedkussen. Het enorme contrast tussen angst, verdriet, onzekerheid en het intense geluk van een pasgeboren meisje dat na meer dan een dag eindelijk haar ogen open deed..

Dat contrast is kenmerkend voor jouw leven, lieve Lieke.
Woensdag 24 september word je 6 jaar, geen baby, geen peuter en geen kleuter meer, maar een echte dame.

Al 6 jaar is ons leven met jou een contrast. Ik maak je wakker en zing ‘goedemorgen Lieke, heb je lekker geslapen, goedemorgen Lieke, wat fijn dat jij er weer bent!’. We verschonen je luiers, geven je eten, dienen medicijnen toe, wandelen met je, spelen en fietsen met je. Als je moppert vragen we ons af ‘heb je last van je darmen? Honger? Verveel je je? En als je lacht zijn we intens gelukkig. We zijn wekelijks druk met instanties, regelen voorzieningen, hebben afspraken met zorgverleners, plannen je maatjes in, regelen opvang bij Rensis, bellen met de apotheek, denken na over verbeteringen in je zorg…
En in 6 jaar hebben wel al heel veel van die intense momenten gehad, als de eerste keer toen je je ogen open deed. Je sonde die eruit mocht, je eerste hapje, het eten van chocolade (weet jij het ook nog Kelly, die grote glimlach op dat snoetje?), zitten in je aangepaste stoel, rond rijden op de rolstoelfiets, vooruitkomen met de loopmachine, glimlachen bij het zien van de Cliniclowns, bijna uit de rolstoel komen als je luistert naar De Zjoem. De twinkeling in je ogen als je papa ziet, het ondeugende lachje als je bij Rensis de aandacht van Anne vraagt. De lieve blik als Petra binnenkomt, het grinniken als je met Renee op de fiets zit. Het mopperen als ik je bij de IJsbeertjes breng, en als ik dan weg ben klets je wat af met je juffen. De herkenning als je familie en vrienden hoort. Het bijna uit de rolstoel komen als Guusje, Robin en Luuk om je heen aan het spelen zijn, verstoppertje doen. Zware 6 jaren, jaren die we niet hadden willen missen, ondanks het verdriet, de zorgen, de pijn in ons hart, maar dankzij al die gelukkige momenten.

Lieve Lieke, wat fijn dat jij er bent! Volgende week ben jij het feestvarkentje!