Telefoongesprek

En het gaat gek genoeg ook gewoon weer verder. Maandag zijn we met Lieke bij de oogarts in het MMC geweest. Gelukkig geen brilletje en niet afplakken…zag ik wel wat tegen op met haar anders gevormde snoetje. En de rest van de week druk met het voor elkaar proberen te krijgen dat Lieke voortaan op dinsdag gaat logeren bij Rensis en op woensdag dan ook bij Rensis speelt. Lunetzorg en Rensiszorg moeten daarvoor samen gaan werken en dat is iets wat lastig is om te organiseren met een grote organisatie als Lunet…tussendoor nog contact met Judith over de loopmachine, die bij Atlas staat en niet geleverd wordt omdat er geen adviseur is die dit kan komen doen?? Judith heeft nu maar aangegeven dat ze de loopmachine zelf in kan stellen en dat de adviseur later maar komt kijken of alles ok is..wat zouden we zonder haar moeten?!
En in mijn achterhoofd zit de mail van Marjo, de mama van Marjan. Marjan is in 2007 overleden, had ook trisomie 9 in de mozaïek vorm en Lieke lijkt enorm veel op haar. De achteruitgang in conditie was zo herkenbaar voor haar…En net heb ik Marjo gebeld. Bart en ik voelden een enorme behoefte om te horen over het laatste stuk van Marjan. Niet omdat het hetzelfde zal gaan, maar wel om een beeld te vormen..op te slaan in je achterhoofd, mee te nemen. Een intens gesprek, fijn om de Lieke dingetjes te horen en met veel respect voor Marjo en haar familie geluisterd naar de laatste dagen van Marjan. Het doorzettingsvermogen, het vermogen om mensen te binden, het loslaten….Tranen, na het telefoongesprek, maar fijn om te weten dat we altijd mogen bellen.
Heerlijk om dadelijk ons prinsesje uit de taxi te zien komen, even heel goed vasthouden!