Vandaag een reguliere controleafspraak bij dr Bok. We hebben niet heel veel op ons lijstje staan, nieuwe recepten voor alle medicijnen en het hebben over Lieke’s ontlasting en gewicht. Ze poept vaak en veel, eet goed maar komt niet aan.
We praten natuurlijk even over de verhoging van de zuurstof; maar omdat ze het nu goed doet op deze zuurstof ligt de focus op de ontlasting. We besluiten om onderzoek te doen; neemt ze wel alle voedingstoffen op? En dus wordt dat een potje vol poep deze week naar het lab brengen.
We maken een nieuwe afspraak, een belafspraak over een paar weken voor de uitslag van het onderzoek en in januari hebben we multidisciplinair spreekuur.
En dat was het dan weer. En hoe komt het dat ik toch een rot gevoel heb? Misschien wel omdat het allemaal ok is en je dan weer denkt, mooi! Maar in je achterhoofd wapen je je weer voor een teleurstelling…de onzekerheid, die soms de kop op steekt is om gek van te worden.
Ik stap in de bus en samen met Lieke rijd ik naar de markt. Ze heeft weer gepoept en heel flex verschoon ik haar in de bus. We lopen samen in het zonnetje en Lieke kletst wat. We halen fruit en genieten van de vrijheid die de bus met zich meebrengt. We gaan Guusje halen en spelen samen….Met Renee en Ank praat ik na over ons bezoek aan het ziekenhuis vanmorgen, even de gedachten ordenen. En dan is het morgen gewoon weer morgen..