Hoe vertrouwd kun je je voelen met relatief onbekende mensen? Gisteren was onze eerste T9M dag, een ontmoeting met gezinnen met een meisje met trisomie 9 in de mozaiek vorm of zoals we Guusje hebben uitgelegd; een feestje met broertjes en zusjes die net als jij een Lieke als zusje hebben.
Helaas kon Liv met haar familie er niet bij zijn, omdat ze ziek is…iets wat voor ons allemaal herkenbaar is…je maakt een planning en op het laatste moment gaat het toch weer niet door. Maar dit was zeker niet de laatste keer!
De opa en oma van Mikki waren gastheer en gastvrouw en we zijn harstikke verwend. Gezellig eten, drinken, spelen en bijpraten. En ik denk niet dat we ooit klaar zijn met praten.
Bij het zien van Mikki en Hebe smelt ik, de meisjes raken me diep van binnen. Mooie meisjes, ieder door de mozaiek met hun eigen verhaal, hun eigen ontwikkeling, maar zoveel herkenning! Een geluidje, een gezichtsuitdrukking, een gebaar…
Zoveel herkenning in de verhalen, momenten van dankbaarheid bij bewust zijn van stapjes die Lieke gezet heeft, of hoop door het zien van de andere meiden.
Hebe, Mikki en Lieke
Onze gezinnen!
Een bijzondere ontmoeting!!