En dan zijn we een paar dagen verder…vrijdagmiddag na het AZM niet heel veel zin om mee op concertreis te gaan met harmonie Sub Umbra naar Balzhofen in Duitsland. Na een paar uur besluiten we toch dat afleiding ook goed kan zijn, na deze heftige boodschap. Tranen bij het afscheid bij Rensis, tranen bij het instappen op zaterdagochtend in de bus. Maar wat hebben we genoten, met af en toe een traan, lachen, vriendschap en mooie muziek.
Lieke geniet bij Rensis en we krijgen gelukkig regelmatig stralende foto’s.
Ondeugend in mijn loopmachine!
En dan stappen we gisteravond binnen in ons huis, mijn oog valt op de gegevens van dr Leroy. De werkelijkheid komt heel hard binnen…Vandaag vloeien de tranen rijkelijk, praten we erover. We staan helemaal achter de keuzes die nu gemaakt zijn. Maar het voelt niet heel natuurlijk om te zeggen tot hier en niet verder…hier laten we je los…jij bepaalt…
Als we haar ophalen bij de IJsbeertjes straalt ze, kirt ze, lacht ze, glundert ze, wat is ze blij om ons en Guusje weer te zien. Wat een verschil tussen dag en nacht…maar wat is ze een levensgenieter!
We zullen voor je zorgen, voor je blijven zorgen, samen herinneringen maken, genieten van het leven, totdat jij besluit dat je te moe bent…hopelijk duurt dat nog heel heel lang, maar als het niet meer gaat…dan laten we je los lief mooi prinsesje!
Lees dit met tranen in mijn ogen…..respect xxxxxxx
Nothing left to say. With tears in my eyes.
Pffff, heel erg heftig allemaal! Wat doen jullie het goed. Wat een liefde voor jullie kind, heel mooi, heel bijzonder.
Bijzonder om te schrijven: Lieke, jij bepaalt
Moeilijk om te accepteren: Lieke, jij bepaalt
Prachtige liefdevolle ouders zijn jullie om van Lieke te houden, herinneringen te maken, nog heel lang gelukkig te zijn, van het leven te genieten totdat Lieke bepaalt.
Bewondering voor jullie kracht.
XXXXX