Het was te verwachten, de rolstoel komt toch niet deze week…Een paar weken geleden kregen we nog een mooie brief waarin stond dat de levering van de rolstoel uitgesteld was tot week 44, nu moest Bart zelf bellen. ‘Ehh, nee meneer deze week niet…staat nog ergens anders…misschien week 46..’ De oorspronkelijke jubelstemming, wow wat gaat dit snel, heeft plaats gemaakt voor het eerdere hoop gevoel, misschien met kerstmis…
Ondertussen gaat het met Lieke goed. Ze gaat enorm vooruit in haar grove motoriek. Zoekt als je haar vasthoudt echt een beetje steun op haar voetjes. Lachen en stralen zijn dan het gevolg. Guusje pakt haar vast en roept heel hard: ‘stappen stappen’. Helaas kunnen die veel te kleine voetjes haar lijfje nooit dragen. Maar wat een verruiming van haar wereld als ze vaker vertikaal kan zijn.
En de papieren van dr Bok voor de luiervergoeding zijn binnen; incontinent blijft de rest van de dag een beetje hangen.