Lieke slaapt en ligt gelukkig heerlijk in haar eigen bedje.
Vanmorgen moesten we ons om 7.45 uur melden in het Radboud. Een hele lieve zuster hielp ons tijdens de voorbereiding en zorgde voor een kleiner bed 😉 Lieke vond vooral de verkleedpartij naar operatiekleding hilarisch.
Ik mocht mee naar binnen totdat Lieke sliep. De anesthesist stelde me gerust en liet duidelijk merken goed voorbereid te zijn. Lieke viel gelukkig rustig in slaap, liet wel meteen op de monitoren alarmen zien. De extra zuurstof heeft haar gelukkig goed door de ingreep geholpen.
Op de uitslaapkamer waren de botox injecties meer zichtbaar dan we van tevoren hadden bedacht. Ook daar kreeg ze extra zuurstof. Toen ze eenmaal goed wakker was heeft ze de adem regulering ook weer goed opgepakt. Haar infuusje mocht fijn uit haar voet. Ons dapper mensje kon zelfs alweer een glimlach laten zien.
Eenmaal op zaal dronk ze dapper haar glaasje ranja op. De anesthesist kwam nog even naar zaal om het ok verloop te bespreken. En nadat de arts was geweest mochten we heerlijk naar huis.
Thuis begon ze gelukkig ook langzaam aan weer wat te eten. De injectieplekken zien nog rood en zijn wat dik. Na het weekend zouden we iets moeten gaan merken van de botox.
De rest van de middag thuis fijn veel op schoot, een dutje doen, lekker koud drinken en op tijd naar bed. Hopelijk morgen goed bijgetankt.
Guusje is op school heel fijn opgevangen. Voor het eerst merkte we ook de vele vragen en spanning bij haar.
Toen bleek dat Lieke thuis was heeft ze heerlijk met haar geknuffeld. En daarna de vraag ‘Mag ik toch bij Stijn en Juul logeren?’.
Natuurlijk mag dat!
Een spannende dag. Met emotie, mijn hele lijf doet er nog zeer van. Het gevoel van je kind in de ok achterlaten is verschrikkelijk. Bij heel veel behandelingen of onderzoeken zing ik voor Lieke. Vandaag kon dit door emotie gewoon niet (volgens Bart ergens een geluk voor het ok personeel ;).
Dankbaar dat onze dappere dame goed wakker is geworden. Dankbaar voor alle lieve berichtjes.