‘Het is goed als het weer lente wordt’ zegt dr Bok als we ons gesprek beëindigen. Gisteravond wilde Lieke helemaal niks eten, spuugde ze weer helder slijm en heeft ze een half uur gehuild…het blijft maar op en af gaan. Vanmorgen de kinderpoli gebeld om onze afspraak van 13 maart te verplaatsen; met 9 kilo blijft dit niet goed gaan. ’s Middags worden we gebeld door dr Bok, zo fijn. We bespreken de verloop sinds carnaval, de koorts, het ziek zijn, de slijm, het matige eten…Hij denkt dat Lieke’s lijfje het ‘ ziek zijn’ niet helemaal onder controle krijgt en schrijft een antibiotica kuur voor. Na 17 uur kunnen we het recept bij onze eigen apotheek ophalen. Op mijn vraag of we er morgenochtend mee zullen beginnen zegt hij ‘ ik wil dat je er vanavond al mee begint’..deze woorden geven een onrustig gevoel. Helaas gaat er iets niet goed met het recept en uiteindelijk hebben we een uur geleden de antibiotica in het ziekenhuis opgehaald.
We zijn niet vaak down, of verdrietig. Bij ons is het glas meestal halfvol..maar dagen als vandaag vraag ik me wel af hoe lang iemand dit volhoudt? De enorme achtbaan van blijheid en trots, naar boos, verdrietig en angst..Het wordt tijd dat het lente wordt!