Vakantie

Vanmorgen Lieke naar de IJsbeertjes gebracht. We beginnen weer een beetje een normaal ritme aan te nemen. Lieke is twee weken niet bij de IJsberen geweest. De eerste week veel met z’n vieren gedaan en vorige week heeft ze gelogeerd bij Rensis.
Wij zijn met Guusje naar Oostenrijk gereden en hebben genoten van dit prachtige land, het mooie weer en heel fijn gezelschap!
We missen de zorg in zo’n week helemaal niet. Heerlijk geen klok kijken. Iedere dag een berichtje met foto’s van Rensis maakt dat we ook echt kunnen genieten. Als we na een lange flinke wandeling met stijle klimstukken bovenaan een berg staan zijn we ons dankzij het leven met Lieke heel bewust van alle prikkels. De wind in je haren, het geluid van het stromende water uit de bergen, de geur van het bos. Het enige moment tijdens deze week dat we emotioneel zijn…en dat klinkt misschien heel gek. Toch hebben we het heel nodig om even zonder Lieke te zijn om de komende maanden weer verder te zorgen.
Alle mindpictures slaan we op voor die dagen dat het even tegen zit, zwaar is met zorgen of dat we niet weten hoe we alles georganiseerd moeten krijgen.
Zaterdag zijn we op tijd thuis om Lieke lekker zelf in bed te kunnen leggen. Ze is heel gelukkig en blij als ze ons ziet. Als ik haar in bed leg, blijf ik nog extra lang zitten. Lekker het slapende mensje tegen me aan, wat een rijkdom!
Zondag heeft Lieke wat moeite met haar temperatuur, zelfs aan het einde van de ochtend een flinke verhoging. Ze jammert ook veel…zou ze ergens last van hebben? Of is het de overgang naar het gewone ritme? Aan het einde van de dag lijkt het allemaal wat beter, maar onze alertheid is weer uit de vakantie modus.