Je zit vanmorgen klaar voor de taxi in je korte broek en je haartjes mooi ingevlochten. Guusje rent enthousiast rond, ze gaat logeren bij Dédé, haar dansschool. Je kijkt enthousiast..Wat ben je toch een heerlijk mensje. Content met wie je bent. Jij gaat gewoon naar de IJsbeertjes, bijna de hele zomer, en je vindt dat heel fijn. Af en toe een dag op pad met ons heerlijk, maar dan daarna vooral gewoon doen.
Vakantie betekent ook alleen op vakantie met Guusje. Wij gaan naar Oostenrijk en jij gaat naar Rensis. Ik heb er zin in en jij ook. Maar ik blijf het heel moeilijk vinden dat je niet meekunt en jij? Altijd die dubbele gevoelens…
De zorg gaat niet met vakantie. Vrijdag heb je de eerste passing voor een nieuwe rolstoel. Ik denk niet dat ik me ooit zo trots heb gevoeld. Wat moet dit jou vrijheid gaan geven! Volgende week gaan we ook naar de Drewl poli in het Radboud ziekenhuis. Kijken of er iets gedaan kan worden aan het ‘kwijlen’, de gemiddeld 68 slabbers per week. Ook dat zal lastige beslissingen met zich meebrengen. En dan hebben we nog een afspraak bij Dr Bok staan. Je hebt een tijdje medicatie gekregen voor een plotseling laag Hb. Dit leek goed te helpen, maar nu dat we gestopt zijn, lijkt het wel of je weer vermoeider raakt. Een uitgebreid bloedonderzoek geeft hopelijk duidelijkheid.
En zo is het dus zomer, genieten we van de kleine dingen. De wind in onze haren tijdens een fietstocht, een ijsje eten op het terras, hopelijk een bezoekje aan de Efteling en het strand en proberen we een beetje op te laden voor de winter.
Oefenen, oefenen in de leenrolstoel