Dinsdagochtend heb ik Lieke voor de tweede keer bij de IJsbeertjes afgezet. Ook deze ochtend moest Lieke een beetje huilen…Juf Yvonne was heel aardig en gaf aan dat ik in de ochtend gerust even mocht bellen. Toen ik om 13 uur nog niet gebeld had, kostte wat moeite, belde Yvonne zelf om te vertellen dat het hartstikke goed ging. Een stukje uit Lieke's schriftje van dag 2 bij de IJsbeertjes:
Mijn tweede dag op de Vuurtoren verliep nog beter dan de eerste! Wow, wat een knapperd ben ik toch! Mijn juffen zijn nu al trots op mij. Ik heb vanmorgen op de arm naar het fietsenwiel gekeken en ben heen en weer gewiebeld door de groep. Toch moest ik nog wat mopperen en ja hoor ze begrepen mij. Ik mocht met Renée (stagiaire), die ik al kende van gisteren, op de mat liggen en allerlei nieuwe rammel/ritsel en geluiden speeltjes bekijken en vooral naar luisteren en voelen. Dat beviel prima! Toen Renée ging plassen bleef ik lekker zelf bewegen en zoeken naar speeltjes.
Ook is er voor mij muziek van Dirk Scheele opgezet. Dat leek wel wat op de Cliniclowns dus viel erg in de smaak. Mijn stoel is mijn veilige haven als er niemand met me bezig is. Ik heb prima gegeten en gedronken. Iedereen vindt het knap dat ik zo goed mijn lipjes sluit na een hap of een slok! Nu zit ik naast Yvon (die mijn boekje schrijft) en gooi mijn armpjes en beentjes enthousiast in de lucht. Ik heb het prima naar mijn zin en kom volgende week graag terug!
Doet heel goed om dit te lezen en wat een warmte straalt de Vuurtoren met alle juffen uit!!
Vanmorgen weer gezellig naar Kelly op Blixembosch. Lieke heeft hard gewerkt: stukjes banaan eten gaat erg goed zonder te prakken! Dus daar gaan we mee verder oefenen. Ze had vandaag wel moeite om haar hoofd goed te houden in de stoel…De therapie afgesloten met heerlijk computeren, wat kan ze daar van genieten. Het leek er ook echt op dat Lieke Kelly en de kamer herkende! Fijn om weer te starten met het 'normale'.