…verdomme!

Ik vraag me wel eens af, hoe vaak je op de proef gesteld kunt worden?

Vandaag zou eigenlijk een hele fijne dag moeten worden, de aangepaste wandelwagen zou door Welzorg gebracht worden. En eindelijk zouden wij dan ook alleen met de meiden kunnen gaan wandelen. Maar…er klopt weer niks van! Het begon er al mee, dat de vrouw die de wagen kwam brengen geen verstand van zaken had. Het borstvestje voor de fixatie van Lieke is veel te groot! De wagen zou in moeten kunnen schuiven en klappen, maar dit kan niet door veelvuldig gebruik van andere mensen! Het maxi cosi bevestigingsmechanisme was niet bijgeleverd, het lulverhaal was dat we dat zelf hadden moeten bestellen?? Nooit iets van gehoord…En dit is niet de eerste Welzorg levering die mis gaat..Het badje, dat nieuw was, had een lekkage. De autostoel is ook nog niet helemaal passend, moet ik woensdag even extra voor naar Blixembosch…Moedeloos word je ervan!

Morgen maar weer de gemeente bellen, zij betalen tenslotte Welzorg. Ook heb ik alweer een mailtje naar onze ergotherapeute gestuurd, misschien kan zij ons verder helpen..

En dus zit Lieke gewoon in haar oude, niet passende, liggende (terwijl ze wil zitten) kinderwagen met koninginnedag..en we hebben nog wel zo’n mooi shirt! En aangezien Bart muziek maakt met de Verrekesblaos, ga ik maar weer op zoek naar iemand die of Guusje of Lieke wil duwen. Dit zal niet echt een probleem zijn, maar wij willen ook graag af en toe een beetje onafhankelijk zijn!