Vorig jaar wisten wij dat vandaag over precies één week onze dochter Lieke geboren zou worden met de keizersnede. Nu, een paar dagen voor haar verjaardag denken we veel terug aan haar geboorte. De spanning en onrust omdat ze maar niet wilde groeien in de buik. De keizersnede, het niet horen huilen en ademhalen. Het zien van de beademing en voor Bart al snel de vraagtekens. Nog geen uur heeft Lieke bij mij gelegen voordat ze over werd gebracht naar de kinderafdeling en vanaf dat moment die vreselijke achtbaan die maar niet wilde stoppen…Alleen maar negatieve berichten met uiteindelijk dat vreselijke nieuws, het instorten van je droom en die vreselijke woorden: ‘wij zijn erg somber over Lieke’s toestand’. De definitieve diagnose, een zeer zeldzame chromosoomafwijking met een slechte levensverwachting…de onzekerheid…onbekendheid..een heel zwart gat.
En dan de start van alle stukjes om je heen oprapen, het begin van een acceptatieproces. Niet alleen voor ons, maar ook voor onze ouders, zussen en zwagers. Familie, vrienden en kennissen allemaal op zoek naar een manier om hier mee om te gaan. Als we aan die tijd terugdenken, denken we al heel snel aan die liefdevolle verzorging en opvang van de verpleging, de etentjes bij vrienden…
Zoals Annemarie Haverkamp in ons net aangeschafte boek Job een zeldzaam jongetje zegt: We gaan niet zeggen dat het allemaal wel meeviel. Bijna iedere week in het ziekenhuis is niet fijn, het is hard om je te realiseren dat Lieke geen friet met frikandellen eet met haar verjaardag, niet zit, niet staat… Op sombere dagen vraag je je af hoe je ooit moet omgaan met de dood van je kind, hoe we het allemaal financieel gaan regelen, zie je op tegen de rompslomp om hulpmiddelen aan te schaffen..
Maar..Lieke is het mooiste wat ons is overkomen. Haar glimlach en humor doen ons smelten. Ze heeft ons geleerd te genieten van elke dag en de kleine dingen weer te zien. We zouden niet zonder haar willen en ze is echt meer dan een wonder! Door haar hebben we nieuwe, bijzondere mensen ontmoet. Mensen die vanuit hun beroep, ons aan de hand nemen tijdens deze soms zware reis. Op momenten dat wij het niet zien zitten, laten zij ons toch weer de vooruitgang zien. De maatjes bij het speelgroepje, allemaal stuk voor stuk enorm stoere vrouwen en mannen, bij wie één woord, één gebaar al voldoende is voor begrip. Maar ook familie en vrienden hebben ons doen verbazen. Allemaal even bereid om met Lieke om te gaan, en willen begrijpen hoe dit voor ons is, er altijd voor ons zijn!
Een jaar later worden wij heen en weer geslingerd door emoties, maar zijn we trots en dankbaar dat wij Lieke’s ouders zijn!
Wat kan ik zeggen? Wauw, een prachtig stuk heb je geschreven en wauw, je hebt een prachtige dochter en nummer 2 is vast minstens zo prachtig.
En… wauw, wat doen jullie het fantastisch!
Dikke knuffel van ons alledrie!!
Pffff, brok in de keel momentje…
Jullie mogen onwijs trots zijn op zo’n mooi lief prinsesje en ook zeker, zoals Ellen ook al zegt, op jullie zelf!
Dikke smakkerts van de familie Prinsen XXX
Zoals je al vertelde, kan ik mij voorstellen hoe je het geschreven hebt. Het is heel dubbel, trots en liefde en dolgelukkig met jullie prinsesje liggen dicht tegen verdriet en pijn. De onzekere toekomst maakt het nog steeds een achtbaan, maar jullie zitten heel stevig samen in het eerste karretje. Alles voor de eerste keer, maar gelukkig zitten je familie en vrienden (en wij) in de karretjes achter jullie. Helpen waar het kan maar ook vooral plezier beleven aan jullie prachtige dochter en met bewondering kijken naar haar ontwikkelingen.
Jullie mogen ontzettend trots zijn op jezelf, het is jullie liefde en doorzettingsvermogen die Lieke maakt wie ze is. Nu moet ze alleen nog een keertje op bezoek komen met haar papa op vrijdag, want die belofte staat natuurlijk nog steeds.
Dikke knuffel voor jullie allemaal.
Oma heeft een hele lange tijd je weblogg niet gelezen omdat dat alleen op het werk kan.
Wel een emotioneel moment hoor vooral de terugblik en met de gedachte dat het allemaal wel heel erg snel gaat donderdag alweer 1 jaar. Wat ben ik trots op jullie drietjes.Maar doordat we zoveel liefde terugkrijgen van ons Prinsesje met de lach gaat het eigenlijk vanzelf. Oma zal de lamp maar laten hangen he dan hebben we altijd plezier.dikke kus
Dit jaar was toch wel erg bijzonder
het was erop of eronder
Elke dag weer optrekken met die kleine meid
het is beslist geen kleinigheid
Ik heb respect voor jullie zorgen
niet voor vandaag maar ook voor morgen
Ik weet dat het veel van jullie vergt
je hebt het er voor over, je vind het niet erg
Jullie kind is levendig en onbevangen
iets waar een ieder naar mag verlangen
Ze is anders, maar wel erg lief
ze schenkt veel vreugde, die hartendief
Ik ben vol lof over jullie positiviteit,
ze boft echt met jullie, die lieve kleine meid.
Lieke,
van harte gefeliciteerd met je 1ste verjaardag.Bart en Linda jullie ook proficiat met een jaar ouders zijn en jullie doen dat fantastisch!!!!