Deze week hebben we zorgen om Lieke. Ze is niet fit,tam, heeft af en toe verhoging, ziet wit, en eet en drinkt matig. Bij ons zijn de alarmbellen aan, bij haar begeleiders ook.
We spreken het niet meteen uit, maar zijn met onze gedachten allemaal bij een jaar geleden. Precies een jaar geleden heeft ze gevochten voor haar leventje, en nu ze niet fit is, merk je hoe groot de impact bij ons allemaal is geweest.
Opgelucht ben ik dat Lieke dit weekend weer voldoende drinkt en eet. Ze slaapt wel veel, maar kletst gelukkig weer wat meer.
Dankbaar dat er een jaar lang geen acute opnames zijn geweest. En in gedachten bij haar vriendinnetjes en T9M zusjes die alweer te vaak en te lang in het ziekenhuis hebben gelegen of nog liggen.
Deze week regel ik samen met onze gemeente ambtenaar dat ook Lieke’s douchebrancard verhuist kan worden.
Ondertussen gaat de verbouwing van ons huis gewoon door en starten de stukadoors deze week. Ondanks de hectiek, blij dat we deze stap zetten. Fijn dat de samenwerking met Broeren & Das zo goed gaat. Complimenten aan alle mannen en papa Bart, het wordt prachtig!
