Het blijft moeilijk om zonder Lieke op vakantie te gaan. Het is heerlijk om zonder de zorgen op vakantie te gaan. Het is moeilijk en fijn. We missen het mensje Lieke, maar missen de intensieve zorg niet. In je achterhoofd is daar ook altijd een stemmetje ‘als ons maar niks gebeurd’.
Het is moeilijk en heel fijn.
We hebben een heerlijke week in Oostenrijk gehad. Samen met Manfred, Gabi, Seppe, Nino, Ties, Antoine, Annemiek, Femke en Meike genoten van het heerlijke weer, actief bezig zijn in de prachtige natuur, lekker eten en fijn gezelschap. Veel mindpictures gemaakt, fijne herinneringen. Maar ook een incompleet gevoel.
En ondertussen is Lieke fantastisch verzorgd bij Rensis. Iedere ochtend en avond en vaak ook tussendoor een foto, een verhaaltje. Lieke heeft het heel goed gehad. Dankbaar voor het delen van zorg en de mogelijkheid om even op adem te komen.
Maar wat was het heerlijk om haar gisteren weer vast te houden, haar geklets aan te horen, hoor ogen straalde. Bij het naar bed brengen opende ze nog een aantal keren haar oogjes met een glimlach ‘je bent er nog’. En ook vanmorgen was daar een stralende glimlach.
Eenmaal thuis is daar ook meteen alle zorg. De dagelijkse zorg, maar ook de zorgen om de bus die mankementen heeft. Grrr…wat merk je dan goed hoe afhankelijk je bent. Er moet een onderdeel besteld worden en we moeten zelfs vervangend vervoer krijgen. Er ligt een brief van het Radbout ziekenhuis dat Lieke 24 augustus bij de preoperatieve kliniek een afspraak heeft. Het verslag van de drooling poli is ook binnen: drooling severity ‘overvloedig alles nat’ en drooling frequency ‘frequent tot constant’. Ze staat gepland voor september of oktober.
Ik heb contact met de kinderafdeling van het MMC omdat Lieke morgen bloedonderzoek heeft voor alles rondom haar Hb gehalte en bloedprikken gaat niet vanzelf. Dus morgen een aantal uren kinderafdeling. Ik bel met de fysio over de passing van de nieuwe rolstoel in de eerste week van september.
En tussendoor ruimen we op, doen we de was en proberen we de mindpictures vast te houden.
We zijn weer thuis. Heel fijn, maar ook jammer dat het voorbij is. Het had nog best een weekje langer mogen duren, maar we kunnen Lieke echt niet langer missen. Dubbel. Altijd heel dubbel.
