Maandag toch nog even bij de huisarts geweest, Lieke heeft geen koorts meer, maar heeft heel veel moeite met hoesten. En het bultje op haar hoofd ziet er ontstoken uit. Dr. Pruijsen is vooral blij dat we nog thuis zijn en zegt ook dat dit echt perspectief biedt voor de toekomst. Voor de hoest krijgen we wat agressieve middeltjes die ook door Lieke’s fruit kunnen, want de melk (het enige wat Lieke kan drinken) is geen succes. Voor haar bult krijgt ze antibiotica. De start met alle therapieen wordt uitgesteld tot woensdag.
Dinsdag gaat Lieke niet naar het kinderdagverblijf en blijft fijn een hele dag bij oma Dita. Dinsdagavond gaan we op bezoek bij onze kleine grote vriend Robin die nog steeds in het ziekenhuis ligt. Jeetje wat een toestand en er zit helaas nog niet echt verandering in de situatie…
Woensdag is het dan zover: fysiotherpie en logopedie achter elkaar op één dag. Het lijkt wel of Lieke voelt dat beide therapeuten nieuw zijn en laat zich van haar meest charmante kant zien. Bij de logopedie bespreken we de problematiek van dit moment en de doelen voor de toekomst. Eén van de grootste wensen is dat Lieke ook iets anders als Nutrilon kan drinken en dat de fles er helemaal af gaat. Het gaat hartstikke goed en volgende week wil de logopediste Lieke ook zien drinken uit de beker en haar tandjes zien poetsen. Daarna de fysio, een heel aardige vrouw, die op een leuke manier Lieke uitdaagt. Ze pikt ook feiloos op, waar Martine was gebleven. Ze vraagt aan mij of Lieke zich al op haar buik kan draaien, ik geef aan dat dit wel af en toe gebeurt..en prompt alsof de jongedame het doorheeft draait ze op haar buik…..Als we om half 11 klaar zijn valt Lieke nog voor ze in de wandelwagen zit als een blok in slaap.
Een kaartje van Ellen doet me weer glimlachen, soms wordt je best moe van alle afspraken die je moet plannen, verzetten, verhalen die je moet vertellen…Als mijn verlof in gaat heb ik eindelijk ook weer eens tijd om even bij te knuffelen met Ruben en heerlijk thee te drinken met El.
Van woensdag op donderdagnacht slaapt Lieke heel slecht, ze is van 1 tot 4 wakker. Een hele dag Utrecht voor mijn werk en een opkomende verkoudheid is slopend. ’s Avonds thuis komt Marian langs om de kraamhulp zaken te bespreken voor ons brusje. We hebben een fijn gesprek en ik hoop echt dat het dit keer ons gegund is om even op een roze wolk te zitten!
Dadelijk naar de CIZ arts met Lieke voor de gemeente aanvragen van de autostoel en kinderwagen, hopelijk valt het een beetje mee…