Oma Dita kwam het volgende gedicht tegen, heel herkenbaar!
Hoe zou het zijn.
Daarbinnen in jouw bijzondere brein?
Waar loop je tegenaan, wat zal er wel en wat zal er niet gaan?
Ben je gelukkig zoals je bent?
Raak je aan jouw beperkingen gewend?
Honderdduizend vragen, blijven aan mijn hersens knagen.
Dan opeens zie ik jouw vrolijke lach en denk:
‘Je bent een echt geschenk!’
En wie weet is het wel heel erg fijn.
Daarbinnen in jouw bijzondere brein!
En de vrolijke lach, kwam gisteravond weer tevoorschijn terwijl Lieke samen met papa muziek aan het maken was!
