Gisteren ben ik sinds de geboorte van Guusje weer met Lieke naar Blixembosch gegaan. Doordat ik een keizersnede heb gehad mag ik 6 weken geen autorijden en Lieke niet tillen..dus moest er hulp ingeschakeld worden. Oma Nelly bleef bij Guusje en onze vriend Jac ging mee naar de logopedie!!
Lieke deed bij Kelly erg goed haar best, we hebben geoefend met gepureerd fruit met stukjes en drinken uit de beker. Dit drinken uit de beker blijft een hele uitdaging. Als je zo intensief met Lieke bezig bent, zie je ook weer hoe goed ze zelf aangeeft wat ze wil! Voor Jac denk ik een hele bijzondere ervaring, en wij vonden het erg fijn dat hij mee wilde! Volgende week is het carnavalsvakantie en daarna moeten we een groter stuk zacht fruit meenemen en een lange vinger, dit om te kijken of Lieke al iets van bijten in haar heeft, leuk!
’s Middags moesten we naar het Multidisciplinaire spreekuur met Dr Bok, Dr van Doeveren (heupen) en Dr Rooijen (vertegenwoordiger Blixembosch). Voor dit spreekuur moeten we altijd foto’s van Lieke’s bekken laten maken. Omdat we snel aan de beurt waren bij de rontgen, was er tijd voor koffie en een broodje. Tot Lieke’s verrassing kwamen we Martine, Lieke’s MMC fysio, tegen en hebben we even fijn bijgepraat!
Toch wel wat gespannen naar kindergeneeskunde, we worden bij Dr Bok toch altijd weer even met beide benen op de grond gezet. Hij begon door Lieke te beschrijven voor zijn collega’s. En dan spreekt hij weer die rotzin uit: ‘Het bijzondere aan Lieke is, dat de verwachting was dat ze geen 1 zou worden… en dat we nu dus in het duister tasten over haar ontwikkeling en levensverwachting’. Aan de ene kant een rotzin, en aan de andere kant geeft dit ook aan hoe dapper Lieke is!
Hij merkt meteen op dat haar hoofdbalans zo vooruit is gegaan en vindt dat ze er goed uit ziet! We praten over haar eten, gewicht, lengte, Blixembosch, de ogentest die gaat komen, de geestelijke ontwikkelingstest, het bultje op haar hoofd dat er al een half jaar zit en haar heupen.
Lieke’s heupen staan nog steeds in de stand van een pasgeborene, omdat ze haar heupen niet kan belasten zoals een ander kindje. Nu is dit geen probleem, maar komend half jaar moeten we goed gaan nadenken wat we hier verder mee willen. We kunnen niks doen, met de kans dat haar heupje uiteindelijk uit de kom schiet. We kunnen toch weer een vorm van spreider aanmeten, met de kans dat ze toch niet gaat lopen en dan pesten we haar voor niks. Maar als er een kans in zit dat Lieke ooit gaat staan en lopen, is een spreider wel noodzakelijk…een lastig vraagstuk, waar ook de artsen nog geen uitspraak over kunnen doen. Vrijdag dit ook maar eens met de fysio bespreken…
Ook de bult op Lieke’s hoofd is een vraagteken voor de heren, en dus kan ik vandaag met Lieke ook naar de dermatoloog. Tante Anke gaat mee om te rijden en Lieke te tillen en Marieke past op Guusje. Wat zal het fijn zijn als ik zelf weer wat beter uit de voeten kan..Maar wat fijn dat iedereen wil helpen!