Gisteren is Lieke heel ziek geweest, overgeven, overgeven, overgeven…Nu doen dat natuurlijk meer kinderen, maar bij Lieke is het lastige dat ze dit zelf niet zo goed kan. Lieke heeft al weinig spierspanning, maar als ze ziek is gaat ze echt hangen. Dus Bart en ik moeten samen Lieke overeind houden en zorgen dat ze zich niet enorm verslikt in al het slijm en braaksel. Vandaag voelde ze zich wel weer een beetje beter en dus konden we naar de verjaardag van oma Nelly en later in de middag ook nog even naar Juul.
Een kinderverjaardag gaat vaak goed, maar vandaag voelde ik me erg eenzaam…Lieke kan niet meespelen met de andere kinderen, en doordat ze niet echt lekker was hing ze maar een beetje bij Bart op schoot. De stoel van Lieke is te groot en te zwaar om altijd mee te nemen, waardoor ze ook niet even bij de andere kinderen kan zitten. En dan kan een eenzaam gevoel je soms opeens overvallen..
Het voelt ook niet altijd fijn om te vertellen over alles wat je meemaakt met Lieke. Soms voel je je een zeur..terwijl er een enorme behoefte is om dingen die we met Lieke meemaken te delen. Het delen zorgt namelijk voor een stukje verwerking en ordenen in je hoofd.
Maar het niet gaan naar een verjaardag, weglopen voor deze gevoelens, is geen optie. Bart en ik willen juist proberen om zo normaal mogelijk te blijven doen, voor onszelf, voor Guusje, maar ook voor Lieke. En het is vooral fijn om te zijn bij familie en vrienden.
Morgen viert Tijs zijn verjaardag, een nieuwe dag met nieuwe ervaringen…
Als je het niet van de daken kan schreeuwen, dan is het goed om alles van je af te schrijven.
Even over het spugen, overgeven. Het heerst!! Onze jongens, Robbert en ik zijn deze week (en vooral gisteren) geveld door een virusje. Overgeven en waterige koffie uit je billen…..
Nou, veel beterschap voor Lieke en hopelijk is ze op het feestje van Tijs ietsjes beter en minder hangerig. Feliciteer onze overbuurjongen maar!