Gelukkig reageert Lieke goed op medicatie en is ze gisteren weer fit genoeg om te gaan spelen met Ingrid en Greet op Blixembosch. Van tevoren rijdt Bart nog naar Den Bosch om Lieke’s autostoel te laten plaatsen. Lieke kan vanaf nu vooruit rijden als een echt groot meisje!
Ingrid, de ergo, stelt de autostoel nog verder af en bij Greet oefent Lieke fijn verder. Ondertussen is Guusje bij Marieke en wordt daar heerlijk vertroeteld! Bart en Lieke gaan na Blixembosch ook naar de fam van der Aa en als ik klaar ben met werken eten we gezamelijk. Marieke geeft Lieke voor het eerste eten, Lieke kan heel netjes eten….maar….haha Marieke en Lieke zitten onder de macaroni! Wat fijn dat mensen om ons heen, steeds meer pogingen doen om de verzorging van Lieke onder de knie te krijgen!
’s Avonds bel ik met Marjo, de moeder van Marjan, het meisje dat ook trisomie 9 in de mozaiekvorm heeft gehad en helaas niet meer bij ons is. Zeventig minuten praten we over Lieke en Marjan, zoveel herkenning. De ontwikkeling die altijd doorgaat hoe langzaam ook, de bijzonder mooie manier van communiceren, de zorg, de aanpassingen, de liefde van de broers voor Marjan waarbij je alleen maar kunt hopen dat Guusje en Lieke hetzelfde voor elkaar mogen betekenen, de kracht van de meiden, de zorg voor een menswaardig bestaan…Marjo inspireert mij, vertrouw op de kracht die Lieke uitstraalt en geniet! Na dit gesprek zit ik weer vol energie, het is inderdaad bijzonder om voor meisjes als Marjan en Lieke te mogen zorgen! Hopelijk komt er ooit een dag dat we elkaar gaan ontmoeten!