De bakfiets is verkocht aan Kees, Judith, Bas en Mijntje. Kees is een vriendje van Lieke van het speelgroepje. Super fijn…maar ook emotioneel..Gek eigenlijk, want ik had niet verwacht dat de verkoop van de bakfiets emotioneel zou zijn. Maar toch, het is weer afscheid nemen, afscheid van het 'normale'. Lieke kan alleen in een aangepaste bakfiets vervoerd worden. En hoe fijn ook dat deze er is, afscheid nemen doet pijn.
Echt super om Judith en haar familie te zien vandaag, een goed gevoel dat de bakfiets bij hen terecht komt. We spreken af binnenkort samen te gaan eten, we hebben zoveel te bepraten over onze 'tweetalige' gezinnen.
Vanmorgen komt ook Petra, zodat Bart en ik samen met Guusje kunnen shoppen voor de bruiloft van Guido en Steffie. Helaas belt Petra al snel dat Lieke weer aan het overgeven is en het lijkt erop dat ze weer een 'incident' heeft gehad. Want een paar uur later is ze weer redelijk fit. De rest van de middag blijft ze dus lekker thuis en speelt binnen in de 'koelte'.
Op het verjaardagsfeestje van Meike, vragen Manfred en Gabi hoe het met me is..en opeens zijn daar toch ook weer tranen. Door de waan van de dag, vergeet je wel eens je verdriet..wat kan het lekker zijn om eens emotioneel te zijn. De vraag laat bij mij een warm gevoel achter.
Morgen vindt de historische voetbalfinale plaats, hopelijk kan Bart in ieder geval gaan genieten!