Fijn was niet het gesprek met de zorgverzekeraar. De luiervergoeding is niet toegewezen, maar de opsomming van criteria wanneer kinderen vanaf 3 wel in aanmerking komen maken me woest. Wat is het verschil tussen Lieke en een kindje met een gedeeltelijke verlamming? Ik vraag aan de beste man of iemand zich verdiept heeft in Lieke’s aandoening? ‘Eh….’. Dan leg ik uit dat ze ernstig beperkt is en dat haar kinderarts niet voor niks de machtiging heeft getekend. ‘Is ze overdag wel droog?’ ‘Moet ik het spellen, ze kan niks!’ Zeg ik woedend met mijn tranen hoog. ‘Heeft u enig idee hoe heftig het is om te zeggen dat je kind incontinent is?”Eh…mevrouw we kijken ernaar en einde deze week, begin volgende week hoort u van ons’. ‘Fijn, dankjewel’.
Het gesprek met Bart en Ligtvoet was niet veel beter. ‘De rolstoel is er, maar moet nog gekeurd worden!’. Als Bart uitlegt dat dat vorige week ook al het verhaal was, zegt de beste man dat zijn leidinggevende contact op zal nemen. Dus…
Een flinke hoeveelheid frustratie. Gelukkig krijgen we per email foto’s van Lieke bij de IJsbeertjes, waar je van moet glimlachen. Lieke wil namelijk sinds een week zelf eten en drinken, de diva! En verkleden is echt heel erg leuk!
Zelf drinken!
Hap!
Hulpsint
Moe van alles, lekker slapen bij de openhaard en pakjes!
ondanks enkele vervelende berichten toch een paar mooie foto’s o.a. van een knap sinterklaasje