De meisjes slapen, Bart en ik zitten op de bank. Een zwaar hoofd, we zijn moe, heel moe. Dan ben je thuis, het ziekenhuis is klaar, maar emotioneel begint het pas…Samen praten we na over woensdag. De hoge koorts die maar niet wilde zakken, de onrust op de EHBO als zelfs 3 liter zuurstof niet lijkt te helpen, het niet reageren van Lieke op het prikken van een infuus…Wat als er geen goede afloop is? We praten na en de tranen zitten hoog. Het eten smaakt niet en we hebben gewoon even geen zin. We praten na, met Petra. Wat gaat ze diep, maar wat komt ze dapper terug. Anne komt met gebak, wat zijn we blij dat ze thuis is. We praten na, wat fijn dat we een goede relatie hebben met de medewerkers van de kinderafdeling, zowel Lieke als Guusje als wijzelf worden goed opgevangen. We praten na, zijn emotioneel, fijn dat ze vandaag weer lekker heeft gegeten. Smak smak, kip pilaf, broodpap, danoontje…zeer doet het als je ziet dat ze worstelt met het slijm..glimlachen doen we als Guusje Lieke vertelt over de ‘boot’ in Amsterdam. We praten na, hebben behoefte aan een arm om ons heen, want dit went nooit!
hey Bart, Linda, Guusje
HEEL VEEL STERKTE !!!!!
Heel veel succes, wij denken aan jullie! X
Een symbolische arm om jullie heen.
Heel veel sterkte en neem de tijd samen.
Groetjes, Ton & Ghislaine
Hallo Lieverds.
Wat zijn julle een sterk en een mooi dapper gezin.
Dikke kus en knuffel.
Yvonne
Ha familie,
Fijn dat Lieke weer thuis is.
We hopen dat ze goed aansterkt en dat jullie weer in je ritme komen.
Veel liefs van ons.
j.en c. xxx
Bart en Linda, hierbij een virtuele arm en een schouder! Blij dat Lieke weer thuis is!!