Verdrietig

Tranen, vroeg op de avond waren daar de tranen. Moe zijn we ook…de balans tussen Lieke en Guusje zoeken…Het gaat best goed met Lieke, maar ze huilt wel veel. Ze geeft duidelijk aan dat ze niet lekker is. Het hoesten doet zeer en ze baalt van haar infuusarmpje..althans dat denken we….want dat blijft lastig bij Lieke, wat bedoelt ze en waar heeft ze last van? Ze eet en drinkt nog niet met enthousiasme, kan ook niet. Eten geeft prikkels waar ze van moet hoesten en dat is niet fijn..dus mondje dicht..Wel vanavond voor de eerste keer antibiotica via de mond. Hopelijk mag morgen het infuusarmpje eruit.

Een kaartje van Famke, sms’jes, reacties op facebook, erg fijn! Marieke en ome Maarten zijn net als opa en oma even komen kijken. Nadat ik Guusje had opgehaald bij Klokje Rond, mocht ook zij even naar Lieke toe.’Lieke, waar ben je?’ riep Guusje dapper stappend door de gangen van het ziekenhuis. Wat was ze blij om haar grote zus te zien. Een mooie knuffel van Sanneke en de lange vinger deden het goed!
En vanavond was daar ook dr Bok, hij heeft vakantie maar kwam even kijken hoe het met Lieke is. Naast het medische had hij wel een heel bijzondere vraag; of ik in oktober tijdens een congres met artsen net zoals hemzelf een verhaal wil houden! Leuk! Bijzonder!

Een dag met veel dubbele gevoelens. Er is een stijgende lijn bij Lieke, maar we zijn er nog niet..Verdriet om dat het is zoals het is, altijd onzekerheid. Maar zo ontzettend trots op ons mooie dappere meisje!