Vakantie zonder Lieke

Na de finish van de Ten Miles van Tilburg was misschien de mooiste prijs, naast de voldoening, de medaille gemaakt door Lieke bij de IJsbeertjes. Toen volgde al snel de dinsdag van ons vertrek. Het viel best zwaar, het afscheid van Lieke, tranen stroomden..Nog een knuffel, nog een kus, nog een keer zeggen dat we echt terugkomen, dat ze lief moet zijn..en dat als ze iets ‘geks’ gaat doen, dat pas mag doen als papa en mama weer terug zijn. In de auto op weg naar Schiphol gaat de knop om, we gaan vakantie vieren, uitrusten in het zonnige Turkije. En dat is gelukt, niet gerealiseerd hoe nodig het was om bij te tanken! Genieten van zon, zee, strand, zwembad, lekker eten, geen klok. Relaxen bij het zwembad, spelen met Guusje in de speeltuin, knutselen in de miniclub, ’s avonds naar de minidisco, nieuwe mensen ontmoeten, op het terras zitten met een slapend meisje in de buggy. Voor andere gezinnen vaak zo gewoon, voor ons heel bijzonder.

Gelukkig gaat het met Lieke ondertussen ook hartstikke goed. De juffen van de IJsbeertjes houden ons op de hoogte, sturen foto’s. Opa Joop en oma Nelly verwennen Lieke enorm en Petra verrast ons met een prachtig verslag in Powerpoint van haar weekend met Lieke.

Vandaag geverfd! Het wordt een mooi portret (IJsbeertjes).

We hebben de ‘vrije’ woensdag van Lieke leuk doorgebracht. Eerst naar de kinderboerderij en speeltuin en na het slaapje even naar een restaurantje voor een ijsje (opa en oma).

Lieke heeft een goed weekend gehad. Zaterdag mocht ze mee naar een korfbalwedstrijd. Onder Lieke’s toeziend oog hebben de kindjes warmgelopen. Van een afstandje heeft ze eens goed gekeken en vond het super. Ook moest ze erg lachen om Petra, want die was zo hard aan het roepen. Helaas verloren met 8-0 (Petra).

Ik vermaak me prima!

Een fijn dat jullie weer thuis zijn schilderij gemaakt met Petra

Lieke is vandaag af en toe niet in haar hummetje en vindt het dan fijn om dichtbij ons te zijn. Dus hebben we vandaag veel hulp van haar, hup mee op de arm en dan is het goed. Toen we het vandaag over jullie thuiskomst met Lieke hadden keek ze me aan alsof ze wilde zeggen  dat ze er erg veel zin in had, ze luisterde muisstil toen ik jullie namen noemde om vervolgens volop te gaan bewegen en enthousiast  met haar handjes en voetjes op en neer te wapperen (IJsbeertjes).

Gisteren heeft Lieke fijn met Raf en Lore gespeeld. Raf werd moe van alles oprapen voor Lieke, maar ze hadden samen reuze lol! (opa en oma).

Gisteren en vandaag flink gezoefd! De pasjes worden steeds regelmatiger. In een half uur komt ze van de fysiotherapieruimte tot bij de ballenbak!! (IJsbeertjes).

Gisteren op onze laatste dag in Turkije een lange wandeling gemaakt over het strand. Met mijn voeten in de branding denk ik terug aan de afgelopen dagen. Ondanks dat we ons niet compleet hebben gevoeld als gezin, was dit het beste wat we hadden kunnen doen voor onszelf en voor Guusje. In gedachte open ik een doosje..hierin stop ik fijne herinneringen, de geur van de zee, de heerlijke warmte op je lichaam, de schaterlachen van Guusje in het zwembad, haar enthousiaste gezichtje tijdens het dansen in de minidisco, de zwoele avonden..Ik sluit het doosje en stop het weg, voor alle keren de komende periode dat we wel wat zonnestraaltjes kunnen gebruiken..

Vandaag wacht Lieke op ons op het vliegveld in Eindhoven; de emoties zitten bij ons hoog, tranen wegslikkend pakken we haar weer vast. Heerlijk, mooi lief meisje wat fijn om weer thuis te zijn!