Als we binnenkomen bij Rensis begint Lieke meteen te huilen…hartverscheurend te huilen…zoals ze de eerste tijd in Blixembosch deed, zoals ze de eerste tijd bij de IJsbeertjes deed..Een goede reactie, ze weet waar ze is, weet dat ze gaat logeren…een reactie die hoort bij wennen..maar wel een moeilijke reactie…Het enige dat helpt is gewoon gaan…nou ja gewoon…In de auto rolt een traan over mijn wangen. Een fijn vooruitzicht om 24 uur even niet te zorgen, maar als je haar dan wegbrengt…
Terwijl ik met Guusje richting Eindhoven rijd om een middagje te gaan shoppen, ontvangen we een berichtje van Natascha van Rensis; Lieke ligt heerlijk in de snoezelruimte te genieten van de muziek en lichtjes. Ze zullen haar eigen Trip trap bij Rensis, in bijpassende kleur, ook gaan uitproberen vanmiddag! De rust in mijn lijf komt terug en ik weet dat ze echt op een hele fijne plek zit.
Vanavond stuurt Anne me nog even een foto van een spelende Lieke. En Anne laat nog even weten dat ze het echt heel erg naar haar zin heeft gehad vandaag!
Zo dankbaar voor het netwerk om ons heen, lieve mensen die er altijd zijn voor Lieke, voor ons! Slaap lekker lieve Lieke, tot morgen!!