Met haar hele kleine handjes houdt ze me stevig vast. Ze ligt met haar bijna 90cm om mijn schoot tegen me aan en is wat onrustig. Haar oogjes zijn dicht, maar ze is nog niet in dromenland. Haar speentje in haar mond, het zuurstofbrilletje in haar neus. Op de achtergrond het geluid van de concentrator. Een heerlijk rustpunt in de dag, ik aai over haar hoofdje en ruik aan haar haartjes; wat een mooi mensje!
Ik denk aan de afgelopen dagen waarin ze haar speentje overdag heeft verruild voor een chewi, een kauwsierraad. Toch heerlijk kauwen, maar dan geen baby speentje. Ik denk aan de grauwe paarse handjes van dinsdagochtend die lieten zien dat haar circulatie verre van optimaal was en dan nu toch weer heerlijk rozige handjes die me vasthouden. Ik denk aan haar ondeugende blik in de loopmachine, die haar wereld steeds meer verrijkt. Dapper stapt ze rond, dinsdagochtend is ze de klas al uit als ik nog aan het kletsen ben met haar juffen.
Ik denk aan het ophalen bij Rensis, ze heeft een gezellige dag gehad, fijn gespeeld met Floortje en Suzy.
Trots ben ik op dit mensje, ze geeft energie om ook weer vanochtend druk te zijn met de SVB. Hoe lastig is het om een nieuwe toekennningsbeschikking van december! goed door te voeren en om een rekeningnummer van een zorgverlener te veranderen?
Dan ontspant ze, haar dichte oogjes verraden hoever weg ze is. Ze glimlacht in haar slaap en ik vraag me af waar ze aan denkt? Waar ze morgen weer naartoe gaat met haar loopmachine? 🙂