Woensdag maakt de radioloog zelf de echo van Lieke’s hals. Ze doet het hartstikke goed. Gelukkig geen cyste te zien, wel behoorlijk verdikte klieren in haar hals. De radioloog vraagt of ze ergens een ontsteking heeft nu..en ik weet het niet…we weten het niet. Maandag gaat de KNO arts samen met dr Bok verder kijken. Een rotgevoel blijft over als we klaar zijn, we weten het niet…en dat doet soms zo zeer. Lieke kan het niet zeggen, niet aanwijzen. Ik voel dat er iets is, ook al is ze wat vrolijker en eet ze weer beter..maar ze is zo moe, zo moe en kan heel wit zien. We wachten maandag maar af.
En dan is het kerstavond en genieten we van het gezelschap van Eric, Marlies, Stijn, Juul, Arjen en Cindy. Een hele fijne avond. Eerste kerstdag zijn we gezellig met opa Joop, oma Nelly, tante Anke, ome Maarten, Robin en Luuk.
Vanmorgen schrikken we om 5.45 uur wakker van een bijna hysterische Lieke. Ze huilt en hyperventileert. Als we haar in bed nemen wordt ze rustiger. Een groot vraagteken…dit heeft ze nog nooit gedaan.
Vandaag hebben we verder een heerlijke rustige middag bij oma Dita met ome Brian en tante Anja.
Lieke geniet van alle lieve mensen om haar heen. Vindt het heerlijk om heel dichtbij ons te zijn de hele dag. Eet van al het lekkers. En toch voel ik onbewust zorgen. Aan het einde van de middag kan ze echt haar oogjes niet meer open houden en valt ze fijn bij Bart in slaap.
Morgen een nieuwe dag lieve Lieke!
