Vanmiddag bel ik met het bedrijf dat het hoog laag bed van Lieke heeft geleverd. Dit bed kunnen we namelijk niet zelf verhuizen en dus zal er een afspraak gemaakt moeten worden voor januari. Ik besluit dit ruim van tevoren te regelen, je weet maar nooit…
De mevrouw aan de telefoon legt uit dat we van zorgverzekeraar zijn veranderd afgelopen jaar, maar dat Lieke’s hulpmiddelen nog niet zijn overgenomen en dus van de oude zorgverzekeraar zijn en dus niet verhuisd kunnen worden…En in de bijzin volgt ‘de hulpmiddelen moeten opgehaald worden en u moet nieuwe aanvragen doen’. Mijn bloeddruk stijgt, mijn hart voel ik bonzen en de tranen schieten in mijn ogen…WAT???? Ik heb het nog gevraagd toen we wisselden van zorgverzekeraar…
Ik bel meteen CZ, onze zorgverzekeraar, en leg het verhaal uit. Gelukkig krijg ik een aardige dame aan de telefoon die mijn verhaal aanhoort en meteen in actie komt. Binnen drie kwartier is het bed over naar CZ en zal ik volgende week contact op kunnen nemen met hun depot voor de verhuizing. We krijgen formulieren voor de eetstoel, de staantafel en haar Pacer Gait Trainer (loopwagentje). Omdat haar Gait trainer speciaal voor haar is aangevraagd en uit Amerika moest komen (en een eeuwigheid onderweg geweest is), zal dit hulpmiddel waarschijnlijk ook overgenomen worden. En de rest zien we wel..
Fijn dat de dame van CZ echt heeft geluisterd, maar wat blijf ik me verbazen in de wereld van de zorg..
En zo was dit ‘just another wednesday’.
Dag ouders van Lieke,
Wat een mooie blog voor jullie prachtige meid! Wij zochten een loophulpmiddel Zoef zoef en kwamen op jullie blog. Onze zoon is veel te vroeg geboren en heeft een aangeboren afwijking. Oftewel hij is ons wondertje:)
Wij zullen meelezen en meeleven.
Lieve groeten, de ouders van Timo,
Daan en Malou