Gelukkig geen overgeven meer de rest van het weekend. Het gaat op en neer, dan verhoging, dan niet willen eten, dan weer wel. Bijna niet drinken, tot toch wat slokjes. Heel wit zien en heel moe zijn, wordt afgewisseld met een glimlach, dapper rondstappen in de loopkar en lol hebben.
Afwachten maar weer, morgen fijn spelen bij de IJsbeertjes
Woensdag de echo van de mysterieuze verdikking in de hals…
