Verhuizen?!

Lang hebben we nagedacht. En als ik terugkijk misschien al wel twee jaar twijfelen..De laatste maanden merken we dat de zorg voor Lieke steeds zwaarder wordt. Het dragen van Lieke de trap op, soms niet meer te tellen zo vaak. En 10 kilo is niet zwaar, maar een onvoorspelbaar mensje van 10 kilo die jou niet vasthoudt wel..Het geluid van de zuurstofconcentrator ’s nachts verstoord onze nachtrust onbewust en dit merken we vooral als Lieke bij Rensis slaapt..de rust.
Na meerdere aanpassingen beneden te hebben gezien bij vriendjes van Lieke, ontstond het verlangen om beneden voor haar te gaan zorgen. Ons huis is daar niet geschikt voor. En dan is er alleen de optie verhuizen nog. Twijfels, wat als ze deze winter dood gaat? Maar wat als dat niet is? We hebben ons huis niet in een hele gunstige tijd gekocht, wat met die restschuld? En kan de gemeente nog iets betekenen? Je kunt niet in de toekomst kijken en als er mensen zijn die dat al veel ervaren hebben zijn wij dat. Niels de Cort heeft ons heel goed geholpen met kijken naar de mogelijkheden. Volgende week een afspraak met de gemeente wat de WMO nog kan betekenen.
En nu staat ons huis sinds vanmorgen te koop op Funda. Een fijn huis, waar we met heel veel plezier hebben gewoond. Een zoektocht naar een nieuwe plek is gestart.

Wat kun je flexibel zijn. Van gewoon kinderdagverblijf naar orthopedagogisch kinderdagcentrum, van kinderwagen naar rolstoel, van babybadje naar badvoorziening boven, van bakfiets naar rolstoelfiets, van logeren bij opa en oma’s naar logeerhuis, van auto naar bus. Iedere keer een grote stap, met gemengde gevoelens, maar achteraf altijd een hele goede fijne keuze. We hebben er vertrouwen in dat ook deze stap een stap vooruit gaat worden. Maar eerst zijn er die gemengde gevoelens…