Moeizaam

Als je aan me vraagt hoe het met Lieke gaat is ‘moeizaam’ de beste omschrijving. Vorige week vrijdag is ze voor de tweede keer in één maand tijd onder narcose gegaan. Nu in Nijmegen voor de botox. De operatie zelf is goed verlopen, geen gekke dingen met haar hart. Het wakker worden kostte haar veel moeite en helaas weer misselijk en overgeven.

Het weekend daarna flinke verhoging. Dat is niet zo gek, verdikking onder haar kin waar de injecties gezet zijn. Na het weekend zakt de verhoging, maar neemt de eetlust af. Een paar dagen eet ze helemaal geen brood en de rest gaat niet van harte. Lieke verslikt zich meer dan anders en ook dat kost energie. Is het de tweede narcose? Of de botox die zijn weg aan het vinden is in haar halsje? Of toch een staartje van het noro virus dat heerst op plekken waar ze komt? Of een verkoudheid? Of dan toch dat kiesje wat nog steeds op half elf in haar onderkaak hangt? Eén van de meest ingewikkelde dingen bij Lieke…ze kan het niet zeggen…
De hele week uitvoerig contact met alle mensen die voor haar zorgen. Als ik donderdag denk, en nu ga ik bellen met Nijmegen of dr Bok, begint ze weer wat brood te eten. Er zit vooruitgang in, maar moeizaam.
Vandaag moeten we weer naar Nijmegen. Een afspraak met de tandarts en het hoofd orthodontie sluit aan. Lieke krijgt volwassen tanden en kiezen van het zelfde formaat als wij…alleen ze heeft een veel kleiner hoofdje. Er moet gekeken worden of een extractieplan nodig is.
De artsen geven aan dat het hangende melkkiesje er snel uit moet. Het kiesje verveelt en is een risico voor infectie. Dit gaat over twee weken onder plaatselijke verdoving gebeuren. En dan wordt het kiesje ernaast wat ook los zit ook verwijdert. Verder is haar bovenkaak ruim genoeg voor de volwassen tanden. De onderkaak daarentegen echt niet…Er zullen kiezen verwijderd moeten worden. Er worden in ieder geval twee volwassen tanden geofferd om grotere kiezen door te laten komen en zo te besparen dat de kaak open moet. Wel onder narcose, met intubatie en dus ook intensive care…De wachtlijst is een paar maanden. En zo hebben we twee narcoses en een plaatselijke verdoving tegoed…
Terug in de bus zingen we mee met de Cliniclowns. Als ik in de spiegel kijk, zie ik dat ze slaapt, speentje in haar mond. Ik heb het met haar te doen. Ze is zo dapper, doet zo haar best om gezellig te doen. Maar het gaat allemaal moeizaam. Haar lijfje ontwikkeld zich ondertussen ook voor een 11 jarig meisje. Het is druk in haar systeem.
Rustig aan lieve Lieke!

Een reactie op “Moeizaam

  1. Patrycja

    Hoi
    Wat een mooi verhaal
    Sterkte Lieke en Linda

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Je mag deze HTML tags en attributen gebruiken:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong> 

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.