Contact

Je rolt zelf met je rolstoel naar dat stuk van het springkussen waar de kinderen van een soort glijbaan naar beneden komen. Je blijft staan en kijkt, maakt geluidjes en lacht met heel je lijfje als de kinderen voorbij komen.
Er komt een klein blond meisje voor je staan, gaat door haar knietjes en kijkt je aan. Ze praat tegen jou, maar jij praat niet terug. Je lacht. Een beetje onhandig zoek je met jouw natte handjes van in je mond zitten contact. Het meisje veegt meerdere malen haar gezichtje af, maar blijft staan. Uiteindelijk pakt ze dapper je rolstoel en duwt je naar het begin van het springkussen. Ze opent je rolstoelzak en zou je het liefste meenemen op het springkussen..
Ik geniet, wat ben ik trots op jou en dat blonde meisje!

Na een heftige week, is Lieke dankzij een antibiotica kuur weer redelijk op de rit. De zorgen verdwijnen voorlopig weer naar de achtergrond. Op de voorgrond zijn alle voorbereidingen voor jouw afscheid bij de IJsbeertjes. Een lange intensieve bijzonder mooie periode gaan we afsluiten. Een nieuwe stap, een nieuw Kinderdagcentrum, nieuwe mensen. Spannend, heel spannend, maar ook fijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Je mag deze HTML tags en attributen gebruiken:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong> 

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.