Bikkel

Vorige week vrijdag is er na een periode van ruim een week slecht eten toch nog een kies onder plaatselijke verdoving in het Radboud verwijderd. Altijd lastig om te bedenken waarom ze niet goed eet. Is ze niet lekker? Heeft ze pijn? En waar dan? Lieke wisselt veel tanden en kiezen op dit moment, en dat gaat niet zoals bij veel andere kinderen. Tanden en kiezen hangen scheef over anderen heen. Ze kan niet ‘wiebelen’ dus losse tanden en kiezen zitten lang in haar mond. En dat kan met eten echt pijn doen. Na overleg met de tandarts van het Centrum Bijzondere Tandheelkunde besloten om de kies te verwijderen. Lieke kon gelukkig goed vastgehouden worden waardoor de spuit in haar mond minder pijn leek te doen dan de vorige keer. Ze was wel verdrietig, maar troostbaar. Het verwijderen van de kies ging heel soepel. Ze was enorm opgelucht. En ze ging weer heerlijk eten 🙂

De dagen erna heeft Lieke genoten van het heerlijke weer. Lief om te zien hoe Guusje haar af en toe betrekt in haar spel. ‘Mam, mag Lieke mee naar het schoolplein?’. En daar gaan ze…Guusje op haar skeelers achter de rolstoel. Lieke geniet! En wat ben ik trots op Guusje!

En dan gisteren de lang geplande MRI van Liekes rug. Lieke kon in de ochtend nog fijn even spelen bij de pinguïns. Fijn om haar ‘nuchtere’ gedachten te verzetten.
We moesten ons om 13 uur melden. Bizar om bij de ingang de verpleegkundige tegen te komen die vlak na haar geboorte mee is geweest naar de eerste MRI.
Op de kinderdagbehandeling een warm welkom. Even fijn bij praten met iedereen. De beste prikkers zijn ingezet om Liekes infuus te prikken…helaas, 4 pogingen waren nodig 🙁 Wat een verdriet en boosheid bij Lieke..gelukkig ging ze uiteindelijk rustig slapen. Tijdens de sedatie had Lieke moeite met haar saturatie op peil te houden. De extra zuurstof was niet overbodig. Terwijl Lieke sliep zijn er ook 9 buisjes bloed afgenomen. Dit om onder andere haar stolling te onderzoeken. Dit allemaal omdat de puberteit er aan begint te komen. Dit tweede infuus heeft ze gelukkig niet gemerkt.
Wachten duurt dan lang..Wat heerlijk om haar na ruim een uur weer te zien.
Ze werd rustig wakker. Even face timen met papa en Guusje zorgde voor een glimlach. En als Lieke dan wakker is, wil ze al snel gewoon in de rolstoel en lekker eten en drinken. Bikkel!


Dr Bok kwam vroeg avond nog even langs. De MRI van haar rug moet echt door de radioloog beoordeeld worden. Krijgen we dinsdag de uitslag van. De MRI van haar hoofd laat zien dat de verhouding water-hersenen is toegenomen vergeleken met de laatste MRI. Omdat haar hoofd niet te groot is, kun je eigenlijk zeggen dat haar hersenen niet goed meegroeien. Pff..die komt binnen. Ik vraag me af waarom het me zo raakt? Lieke is gewoon Lieke. En meer is er niet te zeggen over deze constatering. Het zegt niks over haar levensverwachting, niks over wat ze nog allemaal gaat bereiken. Maar toch, het raakt me, ik gun haar de wereld en dit voelt alsof ze niet alle mogelijkheden heeft.
Haar HB is ook weer te laag. Iets wat na een periode van een aantal maanden gebeurt, zonder dat we weten waarom. We gaan eerst extra ijzer houdende producten proberen, de ijzer ‘medicatie’ tuft ze alleen maar uit. Hopen en duimen dat dit voldoende is.
Haar eerste stolling resultaten zijn gelukkig normaal. De rest van de uitslagen duurt nog twee weken. Een fijn gesprek met dr Bok. Alle tijd. Alle vragen kunnen gesteld worden.
En dan mogen we naar huis, allebei heel moe. Heerlijk in bad en naar bed. En vanmorgen wordt Lieke vrolijk wakker. Eet een bord pap en een boterham en is klaar voor de pinguïns. Wat een bikkel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Je mag deze HTML tags en attributen gebruiken:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong> 

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.